وقتی قبل از تمرینات اصلی ،گرم کردن اجرا شود کاهش معنی داری در سهم منابع بی هوازی و انباشت لاکتات خون مشاهده می شود.

http://گرم کردن و افزایش عملکرد

این تغییرات ممکن است به دو دلیل باشد:

1- اگربین گرم کردن و تمرین اصلی فاصله نباشد،دسترسی به فسفات پرانرژی کاهش می یابد که علت ان استراحت ناکافی در حد فاصل بین زمان گرم کردن و تمرینات بعدی است.

گزارش شده است که کاهش فسفوکراتین pcr در ابندای تمرینات مربوط به مختصر انحراف در میزان اکسیژن مصرفی و برون ده توان است.

2- گرم کردن منابع هوازی را طی تمرینات بعدی افزایش می دهد و همچنین باعث کاهش مقدار کسر اکسیژن می شود.

گرم کردن یک عامل مداخله گر در افزایش توانایی بالقوه اجرای فعالیت ورزشی از طریق تغییر پاسخ مصرف مداوم اکسیژن به تمرین است.

گاهی اوقات معنی گرم کردن اشتباه برداشت می شود زیرا هیچ یک از دو روش افزایش دمای عضلانی بدون اثرحرکتی را ،از طریق حمام داغ و مقایسه آن با تمرینات گرم کردن نسبتا طولانی با شدت پایین نشان نمی دهد.بویژه بررسی ها نشان می دهد که به طور معنی داری روی پویایی vo2 (اکسیژن مصرفی) تاثیری نخواهد داشت.

اثر استفاده از تمرین مقدماتی نسبتا شدید به طوزی که باعث افزایش غلظت لاکتات خون (تقریبا 4-2 میلی مول بر لیتر) شود قبل از تمرین اصلی برای افزایش پویایی مصرف اکسیژن امری کاملا ضروری است.

منبع: theory and periodization of training and physical education

نویسنده : سید حسین نجفی زاده