(قسمت سوم)

این همچنان رد باورهای غلط و اشتباهات موجود در نقل قول چارلز استالی است.

(به قسمت اول یا قسمت دوم این مقاله مراجعه کنید) که توسط سید حسین نجفی زاده ترجمه شده است و در این سایت شخصی خودم قرار دادم مراجعه کنید.
چرا برای ورزش های “بی هوازی” به آمادگی هوازی نیاز دارید؟
برای به دست آوردن مهارت شما باید تمرین کنید،بدون تمرین – بدون مهارت. هرچه سریعتر بین تمرین ریکاوری شوید ، می توانید بیشتر تمرین کنید. این دلیل ایجاد آمادگی هوازی است ، که تعیین می کند سرعت ریکاوری شما چگونه باشد.

http://تاثیرآمادگی هوازی بر ورزش های بی هوازی

Zbigniew Czajkowski ، معلم مربیان و مربی شمشیربازی کلاس جهانی ، که در مسابقات جهانی و المپیک مدال آوران را به صورت فویل ، استیج و سابر آموزش می داد ، می گوید: در ورزش هایی که در آنها کوتاه ، سریع ، پرانرژی و تلاش هزینه مشخص است ، باید بسیاری از تمرینات تحریک متابولیسم بی هوازی را انجام داد. البته ، هرگونه افراط و تفریط ممکن است منجر به مزخرفات شود – و در این ورزش ها انجام حداقل تمرینات هوازی ضروری است ، زیرا:
“1) سطح معینی از آمادگی هوازی (در بعضی از ورزش ها خیلی زیاد نیست) پایه و اساس آمادگی عمومی [و در نتیجه سلامتی] است.
“2) برخی از فعالیت ها در طول مبارزه به انرژی هوازی احتیاج دارند. و
“3) حفظ سطح مشخصی از آمادگی هوازی برایریکاوری به موقع پس از تلاش ضروری است” (Czajkowski 1997).

http://آمادگی هوازی در ورزشکاران رزمی

استراحت غیرفعال پس از یک تمرین شدید بی هوازی ممکن است سریعترین راه ریکاوری نباشد. یک تلاش هوازی سبک ، زیر آستانه بی هوازی (McArdle ، Katch و Katch 1991 ، Wawrzynczak-Witkowska 1991) ، ترجیحاً با شخصیت متفاوت (تفاوت های فردی) و در محیط های متفاوت از تمرین منظم ، سرعت ریکاوری را بهبود می بخشد و از نظر ذهنی شما را شاداب می کند.

قبل از اینکه برای مسابقات تمرین کنید باید ابتدا تمرین کنید تا برای تمرینات آماده باشید. Lev Matveev ، محققی که مفهوم دوره بندی را نظام مند می کند ، اشاره می کند که الزامات استقامت برای مسابقات دقیقاً مشابه تمرین نیست. برای پیشرفت ، ورزشکار باید تلاش بیشتری نسبت به زمان مسابقه در تمرینات انجام دهد. حجم بارهای ویژه ورزش ممکن است در طی چند سال ده برابر و بیشتر شود ، در حالی که در چندین ورزش ممکن است مدت مسابقه ثابت بماند – به عنوان مثال ، یک مسابقه یا تعداد راندها، حجم بارهای تمرینی باید افزایش یابد تا زمان استراحت ریکاوری یابد (Matveev 1981).

افزایش استقامت هوازی – توانایی تأمین اکسیژن به بافت ها در حین فعالیت – باعث افزایش شدت تلاش هایی می شود که در آن انرژی با تجمع اسیدها در مایعات بدن به صورت بی هوازی تولید می شود. هرچه استقامت هوازی بالاتر باشد ، خستگی دیرتر رخ می دهد (یا با شدت بیشتر) و تکنیک های طولانی تر می توانند “تر وتیزتر” باشید. در طول یک راند بوکس ، دوره های فعالیت بالا ، مانند یک سری مشت زدن ، با دوره های کوتاه مدت فعالیت پایین تر دنبال می شود. در این راندها ، هنگامی که بوکسورها حملات بعدی خود را آماده می کنند ، آنها آرام می شوند و حرکت آنها متفاوت از حمله است ، آنها نفس زیادی می کشند ، تجمع لاکتات (استر اسید لاکتیک) ، محصول متابولیسم بی هوازی را اکسید می کنند و این باعث می شود تا حدی ریکاوری یابند . این مکانیسم ریکاوری هوازی غلظت نسبتاً کم لاکتات را در خون بوکسورها بعد از مسابقات توضیح می دهد (Dziasko et al 1982).

بوکسورها در هنگام مبارزه کسر اکسیژنی زیادی ایجاد می کنند و اگر در وضعیت خوبی باشند ، پس از آن بسیار کارآمد “آن را پس می دهند”. آمادگی آنها برای راند بعدی در طول یک مسابقه ، و برای مبارزه بعدی در طول مسابقات (یا برای یک تمرین بعدی) به سرعت ریکاوری آنها بستگی دارد ، که تا حد زیادی به آمادگی هوازی آنها بستگی دارد.

مترجم : سید حسین نجفی زاده

منبع :

Thomas Kurz

Click here to read “The Role of Aerobic Fitness in High Intensity Efforts, Part IV.”