تاثیر تمرینات هوازی در بدنسازی

یکی از عمده مشکلات اصلی ورزشکاران علاقمند به تمرینات بدنسازی (مقاومتی) چه در بعد قهرمانی (اندام پروران) و همچنین در بعد سلامت ( تناسب اندام ) عدم توجه به تقویت سیستم قلبی عروقی است .

طبق مطالعات علمی افرادی که از استقامت و توان هوازی بیشتری برخوردار هستند ، در تمرینات شدید کار باوزنه کیفیت تمرینی و در نتیجه بازخورد بهتری از تمرین را کسب می کنند ضمن اینکه سلامت قلب و عروق را در کنار تقویت و رشد عضلات ارتقا می دهند .

http://تاثیر تقویت قلب و عروق در تمرینات بدنسازی

تمرینات هوازی منجر به تغییرات قلبی عروقی می شود که به طور قابل توجهی توان هوازی را افزایش
می دهد و منجر به بهبود عملکرد استقامتی می شود. مهمترین سازگاری عملکردی ، بهبود در حداکثر
برون ده قلبی است که نتیجه بزرگ شدن ابعاد قلب ، بهبود انقباض و افزایش حجم خون است که امکان
پر شدن بیشتر بطن ها و در نتیجه حجم ضربه ای بیشتر را فراهم می کند. به موازات حداکثر برون ده
قلبی ، ظرفیت پرفیوژن عضله افزایش می یابد و اجازه اکسیژن رسانی بیشتر را می دهد.

برای انطباق با نیازهای هوازی بالاتر و سطح پرفیوژن ، عروق و مویرگها از نظر ساختار و تعداد
سازگار می شوند. قطر مجاری بزرگتر و سرخرگ های مقاومتی افزایش می یابد و مقاومت در برابر
جریان به حداقل می رسد زیرا خروجی قلب در بدن توزیع می شود و ضخامت دیواره مجرا و شریان
های مقاومت کاهش می یابد ، این یک عامل در افزایش انطباق شریانی است. تمرین استقامتی همچنین
ممکن است تغییراتی در ظرفیت گشادکننده عروق ایجاد کند ، اگرچه چنین سازگاری در افرادی که
عملکرد عروقی آنها کاهش یافته ، بارزتر است.
اندازه شبکه عروق ریز در عضله افزایش می یابد و امکان افزایش ظرفیت برای اکسیژن گیری توسط
عضله را از طریق یک منطقه بیشتر برای انتشار ، با یک فاصله انتشار کوتاه تر، و در یک مدت زمان
انتقال بیشتر گلبول قرمزازکوچک ترین رگ های خونی فراهم می کند.

نتیجه این مقاله و مطالعات دیگر نشلن می دهد که ورزشکاران در چنین شرایطی در ورزش هایی پرشدت مثل ورزش های رزمی و مبارزه ای از جمله کشتی – بوکس و تکواندو عملکرد بهتری خواهند داشت.

ترجمه مقاله : سید حسین نجفی زاده

منبع :

Cardiovascular Adaptations to Exercise Training 2016