1- بخشی از بدن که دچار اختلال عملکردی شده است :

دو روش جهت توصیف ناحیه ای که دچار اختلال عملکردی شده است وجود دارد ،نقاط یا عضلاتی که دردناک است یا نقاط دیگری که در انها نشانه های اختلال عملکردی مانند سوزش یا بی حسی وجود دارد و باید مشخص شود.

http://آسیب های بدنسازی و راهای درمانhttp://سیدحسین نجفی زاده

2- نوع درد یا حسی که شخص تجربه کرده است :

معمولا افراد واژه های یکسانی برای توصیف درد استفاده می کنند .به طور معمول چهار نوع حس می تواند با یک اختلال همراه باشد :

درد ، سوزش (مور مور شدن)، بی حسی (کرختی) و کوفتگی (سختی و سفتی) .

برای توصیف درد واژه های بسیاری وجود دارد اما به لحاظ بالینی این چهار واژه کاربد بیشتری دارد .درد می تواند در مفصل یا عضله به وجود آید و ورزشکار باید نقطه درد را با انگشت مشخص نماید. زمانی که درد در نزدیک خط مفصلی است گویای آن است که مشکلی در مفصل یا اتصالات تاندونی نزدیک مفصل وجود دارد .حرکت نوسانی و رفت و برگشتی در بالا و پایین عضله ،از مشکل عضله خبر می دهد.اگر شخص دقیق یک نقطه را مشخص کند،مشکل در مفصل و کیسه زلالی وجود دارد .

عامل دیگر در شناسایی منطقه آسیب دیده کمک می کند، زمان به وجود آمدن درد است.اگر درد تنها در زمان حرکت و بالا بردن وزنه ها وجود داشته باشد عضلات درگیر هستند و چنانچه درد در هر دو حالت استراحت و حرکت احساس شود ممکن است کیسه های زلالی دچار مشکل شده یا مفصل دچار التهاب شده باشد.

سوزش و مور مور شدن که حس بسیار شدیدی از حساسیت زیاد است از دستگاه عصبی نشات می گیرد .و دلایل زیادی می تواند داشته باشد از نظر بالینی که نیاز به بررسی دقیق مفصل دارد.

بی حسی (کرختی) : فقدان حس در نتیجه اعمال فشار و تنش بر عصب می باشد و نیاز به بررسی دقیق دارد.

کوفتگی (سفتی) : نوعی محدودیت حرکتی به همراه احساس کوفتگی ،کشش یا سفتی است، کوفتگی پس از تمرین و تغییرات بافت نرم می تواند باعث محدودیت حرکتی شود.

3- خود تمرین که در صورت انجام باعث ایجاد مشکل شده است :

نوع تمرینی که باعث ایجاد مشکل می شود بسیار اهمیت دارد .اگر مشکل در زمان تمرینات ترکیبی مانند اسکوات یا پرس سینه رخ دهدف معمولا تعدادی از عضلات یا مفاصل و احتمالا اعصابی که به آنها مربوط می شوند تحت تاثیر قرار می گیرند، در این حالت باید از تمرینات بازتوانی استفاده نمود یا به درمان پرداخت .

اگر اختلال تنها در یک مفصل توسط یک حرکت تک مفصله مثل نشر جانب دمبل ایجاد شود،معمولا تنها عضله تحت تاثیر قرار می گیرد، اما ممکن است مفصل هم تا حدودی درگیر شده باشد. شناخت نوع تمرین و حرکت به ما کمک می کند تا متوجه شویم چه عضله یا مفصلی تحت تاثیر قرار گرفته است و برای درمان و بازتوانی اقدام کنیم.

4- مدت زمانی که شخص با مشکل روبرو شده است :

مدت زمان وجود مشکل به میزان قابل توجهی بر نوع و میزان تمرینات بازتوانی و درمان اثر می گذارد .

اگر مشکل چند روزی است که به وجود آمده است بهترین کار درمانی ،کاهش تورم – التهاب و جلوگیری از گرفتگی عضلانی است. اگر مشکل چند هفته ای است که رخ داده است، تورم و التهاب از بین رفته است اما تغییراتی در شکل عضله همراه با باقت زخم به وجود آمده است.پس از چند ماه دیگر از تورم و االتهاب خبری نیست اما بافت زخم شکل گرفته است و الگوی حرکتی عضله و مفصل را تغییر می دهد و حتی اعصاب هم ممکن است درگیر شوند و بعد از چند سال تورم و التهاب وجود ندارد اما الگوی حرکتی تغییر یافته و ممکن است یک اثر جبرانی را سبب شده و باعث ایجاد مشکل در عضلات دیگر شود. در این شرایط یافتن عضله اصلی که دچار مشکل (اختلال عملکردی) است دشوار است.

5- نوع درمان هایی که موثر واقع شده اند یا تاثیری نداشته اند :

به کمک این اطلاعات می توان تا حد زیادی در زمان صرفه جویی نمود زیرا در این حالت روش های درمانی که در گذشته مورد استفاده قرار گرفته اند حذف می شود. البته این اطلاعات می توانند گمراه کننده هم باشند ف ممکن است درمان به درستی انجام نگرفته باشد یا زمان انجام درمان نامناسب بوده است و یا اینکه در کنار دیگر درمان های ضروری صورت گرفته است. ضمن اینکه یک روش درمانی در گذشته مورد استفاده قرار گرفته است نمی تواند به معنای بی اثر بودن ان باشد بلکه ممکن است به درمان های مکمل دیگری برای اثرگذاری نیاز داشته باشد و بیشتر آسیب ها چند عاملی هستند و منطقی است که چند روش درمانی همزمان برای درمان بکار گرفته شود.

6- تمرینات مشخصی که باعث ایجاد درد شده اند :

با این سوال می توان تمریناتی را که باعث ایجاد مشکل می شوند را مشخص نمود.در اختلال عملکردی عضله هر تمرینی که به عضله تنها در یک سطح حرکتی فشار وارد می کند باعث ایجاد درد می شود اما در اختلال عملکردی مفصل هر تمرینی که به مفصل در سطوح حرکتی گوناگون فشار می آورد در د ایجاد خواهد کرد.

به عنوان مثال زمان انجام حرکت پرس سینه دردی را در شانه احساس می کنیم اما در زمان پرس سرشانه بالای سر درد نداریم، عضلات چرخاننده شانه به خوبی عمل نمی کنند و عضله سینه ای ممکن است دچار مشکل شود.و اگر شخص در هر دو حرکت دچار درد باشد ممکن است مشکل در مفصل باشد و نیاز به بازتوانی و درمان داشته باشد و اگر مشکلی ابتدا در مفصل به وجود آید معمولا بعد مشکل در عملکرد عضله هم به وجود می آید .

منبع : کن کیناکین ترجمه دکتر اراضی

گردآورنده : سید حسین نجفی زاده