تعریف اصلی قدرت عبارت است از حداکثر مقدار نیرویی که یک عضله یا گروه عضلانی میتواند در یک الگوي حرکتی مشخص و با یک سرعت مشخص تولید کند(ناتگن و کرامر1987)
اما تعریف کردن قدرت به این سادگی هم نیست، زیـرا کـه قـدرت در اشـکال گونـاگونی بـروز پیـدا می کند. تعاریف زیر همگی از انواع قدرت به شمار میروند.


قدرت مطلق:

  • حداکثر مقدار نیرویی که یک عضله می تواند در صورت حذف تمام مکانیسم های محافظتی و بازدارنده، تولید کنـد. بنـا بـه همین دلیل، به ندرت اتفاق می افتد که شخصی بتواند قدرت مطلق خود را به نمایش بگذارد. چنین چیزی ممکن است فقط در شـرایط غیرعـادي،مانند موقعیت های اضطراری، هیپنوتیزم یا تحت تاثیر عوامل ارگوژنیک خاص اتفاق بیفتد.

قدرت حداکثر:

حداکثر نیرویی که یک عضله یا گروهی از عضلانی می تواند در یک حرکت خاص برای یک تکرار تولید کند. از
این شکل قدرت با عنـوان «یـک تکـرار بیشـینه» با علامت اختصاری 1RM نیز یاد می شود. برخی برآورد مـیکننـد کـه 1RM معمولا فقط معادل حدود 80 درصد قدرت مطلـق اسـت. ایـن نـوع قدرت براي پاورلیفترها از اهمیت شایانی برخوردار است.


قدرت نسبی:

  • نسبت بین قدرت حـداکثر یـک فـرد و وزن بدن او. این شکل قدرت زمانی اهمیت پیدا می کند که بخـواهیم بـه
    مقایسه قدرت در ورزشکارانی با جثه های بسـیار متفـاوت بپـردازیم.
    براي تعیین قدرت نسبی هـر فـرد بایـد مقـدار 1RM او را بـر وزن بدنش تقسیم کنیم. بـراي مثـال، قـدرت نسـبی یـک ورزشـکار 90 کیلوگرمی که می تواند 180 کیلوگرم پرس سینه بزند (2=90÷180) برابر با ورزشکار دیگـری اسـت کـه 45 کیلـوگرم وزن داشـته و 90 کیلوگرم پرس سینه مـیزنـد (2=45÷90 ).ایـن نـوع قـدرت بـرای پاورلیفترها و دیگر ورزشکاران قدرتی که به منظـور بـرآورد عملکـرد ورزشی اغلب با دیگر هم تیمـی هایشـان مقایسـه مـیشـوند، بسـیار باارزش محسوب میشود.

  • قدرت سرعتی :
  • توانایی حرکت دادن سریع بـدن یـا یـک شی، ایـن مفهـوم بیشـتر بـا عنـوان «تـوان» برخورداری از این نوع قـدرت در اکثـر ورزشهـا اهمیـت دارد، امـا ضرورت آن برای موفقیت در رقابت های دو و میـدانی نظیـر پرتـاب وزنه، پرتاب نیزه و پرش طول به بیشترین حد خود میرسد.

  • قدرت شروع :
  • توانایی افـزایش سـریع تـوان در حـین مرحلـه آغازین حرکت. اهمیت این نوع قدرت در وزنـه بـرداری، ددلیفـت (لیفـت مرده)، بوکس، هنرهای رزمی و بازیکنان خط حمله در فوتبال آمریکایی که نیاز به تولید سریع قدرت دارند – بیشتر به چشم می آید.
  • قدرت شتابی :
  • توانایی استمرار افزایش سریع توان در طی بخش اعظم حرکت یا فعالیت. این نوع قدرت پس از قدرت شروع
    وارد عمل شده و در ورزش هایی مثل جودو، کشتی و دوی سرعت اهمیت دارد.
  • قدرت استقامتی:

توانایی حفظ روند تولید نیرو براي مدت بیشتر یا در طول اجراي چندین تکرار از یک حرکت. برخـورداری از این نوع قدرت برای رشـته هـای کشـتی، دوچرخـه سـواری، شـنا وهمین طور تمرینات پرورش اندام اهمیت دارد.

با در نظر داشتن این حقیقت که هـر یـک از ایـن انـواع متعـدد قدرت میتوانند هدف تمرینات یک ورزشکار قرار بگیرند، بـه راحتـی می توان فهمید که اصطلاح «تمرین قدرتی» در برگیرنده بسیاری ازانواع شیوه های تمرینی است. بدون توجه به اینکه با هـدف افـزایش قدرت حداکثر، توان یا قدرت استقامتی تمرین میکنید، به هـر حـال
مشغول اجرای شکلی از تمرین قدرتی هستید. دستیابی به پیشـرفت در هر یک از این انواع قدرت مستلزم بـه کـارگیری نـوعی مقاومـت(وزنه های آزاد، دستگاه ها یا وزن بدن) خواهد بود. هرچنـد کـه ایـن کتاب بر تمرین قدرتی با هـدف افـزایش حجـم و قـدرت عضـلات متمرکز شده است، اما دیگر سازگاريهای عضلانی نیز ممکن است به واسطه اجرای تمرین قدرتی اتفاق بیفتند.

منبع : دایره المعارف قدرت و عضله اثر جیم استوپانی