ماهیت ورزش های رزمی متناوب هستند و از تمرینات شدید (HIIT) با فاصله زمانی به عنوان روشی برای حفظ و بهبود آمادگی جسمانی در بین ورزشکاران ورزش های مبارزه ای استفاده می شود.

بر اساس مطالعات(جیمز و همکاران) می توان نتیجه گرفت که موفقیت در ورزشکاران رزمی به توانایی اجرای مکرر حرکات با نیروی بالا و شتاب بالا و متوالی با ریکاوری در یک بازه زمانی کم بستگی دارد. این مشخصات تلاش میزان قابل توجهی از استرس را در مسیرهای ریکاوری متابولیکی ورزشکاران ایجاد می کند ، که نشان می دهد باید مقدار مناسبی از تمرینات یک ورزشکار رزمی در جهت بهینه سازی این سازگاری فیزیولوژیکی هدف قرار گیرد.

http://سید حسین نجفی زاده

تمرین با شدت بالا (HIIT) را می توان به عنوان هر فعالیت با شدت بالا و کوتاه مدت توصیف کرد که در آن تلاش ها نزدیک به حداکثر ، حداکثر یا فوق حداکثر باشد ، که در دوره های کوتاه مدت ریکاوری غیرفعال یا فعال اجرا می شود. سازگاری های هوازی و بی هوازی این روش به طور گسترده ای مستند شده و شامل افزایش تحمل pH خون ، افزایش اندازه میتوکندری عضله و افزایش ظرفیت بی هوازی است.

صرف نظر از ویژگیهای چشمگیر یا درگیر در ورزش های مبارزه ای دارای ماهیت متناوب است . به دلیل ساختار متناوب و متداول در کنار نتایج و سازگاری های فیزیولوژیکی مشترک با HIIT ممکن است پیشنهاد شود که HIIT می تواند یک روش تمرینی مناسب برای افزایش توانایی های فیزیولوژیکی ورزشکاران رزمی و ایجاد سازگاری فیزیولوژیکی مورد نیاز برای دستیابی به عملکرد سطح بالا باشد.

نتیجه فیزیولوژیکی ضربان قلب (HR) ، غلظت لاکتات خون ([LAC]) ، توان بی هوازی (AP) توان هوازی (V̇O2max) و ظرفیت هوازی (AC) بود. نتیجه ترکیب بدن و توده عضله (BM) و درصد چربی بدن (٪ BF) بود. فقط حداکثراکسیژن مصرفی اوج و میانگین AP ، BM و % BF با تجزیه و تحلیل متا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته اصلی این بود که V̇O2max و AP متغیرهایی هستند که بیشتر تحت تأثیر این روش آموزشی قرار می گیرند در مقایسه با متغیرهای دیگر ، مانند AC ، HR ، LAC ، و نتایج پیکرسنجی ، به ویژه BM و٪ BF بود.

نکته مهم این است که V̇O2max در ورزشکاران رزمی مهم است ، زیرا یک ظرفیت قلبی تنفسی پیشرفته تر از طریق بهبود سریعتر بین تلاش ها ، دورها و مسابقات ، به تلاش های پایدار در طول دوره ها کمک می کند. بنابراین ، مداخلاتی که آمادگی هوازی را افزایش می دهند ، مانند HIIT ، برای ورزشکاران CS مطلوب به نظر می رسند ، زیرا این روش ها به یک سهم اکسیداتیو بالا و یک سنتز سریع کراتین فسفات نیاز دارند. این می تواند باعث بهبود سریعتر بین دورها و بین فعل و انفعالات با شدت بالا در طول دوره شود.

مشخص شده است که مولفه بی هوازی در CS مهم است ، زیرا یک عامل تمایز بین سطوح مختلف رقابتی در چندین حالت مانند کشتی جودو و تکواندو است. از آنجا که امادگی بی هوازی کلیدی برای حفظ دوره های حرکات با شدت بالا است (مانند ترکیب مکرر مشت و ضربات در اختلافات ناگهانی یا درگیری و گرفتن در برخورد با مداخلات CS که باعث افزایش آمادگی بی هوازی می شود روش HIIT ، بسیار توصیه می شود.

این یافته ها نشان می دهد که HIIT ممکن است با موفقیت برای افزایش تولید AP در ورزشکاران CS استفاده شود.

این می تواند نشان دهد که HIIT ممکن است با ایجاد قله های بالاتر لاکتات خون ، مسیر انرژی بی هوازی / بی لاکتیک را بهبود بخشد و به نوبه خود باعث کاهش زمان بهبودی از طریق بهبود تولید لاکتات و ایجاد بافر در سلول عضلانی شود که منجر به کاهش سطح لاکتات در آزمایش های متوالی وینگیت می شود.

ورزش های رزمی ماهیتی متناوب دارند و متشکل از دوره های متناوب تلاش با شدت زیاد و کم و مکث در طول مسابقات هستند. با وجود تعداد کمی از مطالعات انجام شده در مورد تأثیرات HIIT در ورزشکاران از این روش ها ، مطالعات با در نظر گرفتن کاراته ، کشتی ، جودو ، جوجیتسوی برزیلی ، موی تای و تکواندو نشان می دهد که HIIT را می توان با استفاده از حرکات عمومی یا خاص انجام داد.

همانطور که در این بررسی نشان داده شده است ، استفاده از HIIT در برنامه های ورزشکاران CS ممکن است برای بهبود آمادگی هوازی و بی هوازی آنها مفید باشد ، به آنها امکان می دهد دوره های تلاش را با شدت بالا حفظ کرده و به سرعت بین این دوره ها ، دورها و دوره ها بهبود یابند. از آنجا که ورزشکاران CS بر اساس دسته های وزنی تقسیم می شوند و HIIT ممکن است به طور قابل توجهی بر ترکیب بدن ورزشکاران CS تأثیر نگذارد ، افزودن HIIT به روال معمول این ورزشکاران نباید بر این جنبه از آمادگی های ورزشکاران تأثیر بگذارد. بنابراین ، در صورت نیاز به بهبود شرایط هوازی و بی هوازی ، بدون تغییر در وزن ورزشکار ، HIIT ممکن است مطلوب باشد.

منبع :

Meta-Analysis Effects of High-Intensity Interval Training in Combat Sports: A Systematic Review with

مترجم مقاله : سید حسین نجفی زاده