اثرات فیزیولوژیک تمرینات بدنسازی

اثرات فیزیولوژیک تمرینات بدنسازی

اثرات فیزیولوژیک تمرینات بدنسازی (مقاومتی) بر ورزشکاران

 سازگاری های عمومی با تمرینات بدنسازی :

افزایش قدرت و حجم عضلانی و افزایش تراکم استخوانی از سازگاری های عمومی با تمرینات مقاومتی هستند.

تمرینات مقاومتی به مدت سه الی شش ماه می تواند موجب افزایش قدرت به میزان 25 الی 100 درصد شود.این میزان قدرت به عوامل متعددی از جمله سن ،جنسیت ،سطح اولیه قدرت ،روش و نوع تمرین بستگی دارد .دستگاه عصبی و افزایش توده عضلات دو عامل اصلی در افزایش قدرت هستند که افزایش قدرت اولیه درچند هفته اول تمرین قدرتی بدون تغیییر بارز در حجم عضلات ایجاد می شود که در واقع علت افزایش قدرت در چند هفته اول سازگاری سازگاری عصبی است یعنی بهبود هماهنگی عصب و عضلات که عامل حرکت دهنده اصلی است.

برنامه تمرینات مقاومتی برای گروه های مختلف و با توجه به اهداف مختلف ویژگی های خاص خود را دارند.

در نوجوانان و زنان افزایش قدرت با افزایش بسیار زیاد حجم عضلات همراه نیست .

سازگاری های ساختاری در اثر تمرینات مقاومتی :

1- حجیم شدن عضلانی به علت افزایش پروتئین های انقباضی ،تعداد و اندازه تارچه های عضلانی ،بافت هم بند و اندازه تارهای عضلانی نوع دوم FT

2- بدون تغییر در مقدار نسبی تارهای عضلانی نوع اول و دوم

3- بدون تغییر یا تغییر جزئی در تعداد تارهای عضلانی (کمتر از 5 درصد)

4- افزایش در اندازه و قدرت لیگامنت ها و وترها

5- افزایش در تراکم و استحکام استخوانی

سازگاری های عصبی در اثر تمرینات مقاومتی :

1- فعال تر شدن و فراخوانی واحد حرکتی

2- افزایش در تواتر تخلیه الکتریکی نرون های حرکتی

3- کاهش مهار عصبی

سازگار های بیوشیمیایی در اثر تمرینات مقاومتی :

1- افزایش جزئی در ذخایر ATP-PC

2- افزایش جزئی در فعالیت انزیمی کراتین فسفوکیناز (CPK) ،آدنوزین تری فسفات (ATP ase)،میوزین و میوکیناز

3- کاهش تراکمی حجمی میتوکندری

4- افزایش تستوسترون ،هورمون رشد ،عامل رشد شبه انسولینی(IGF) و کاتکولامین ها هنگام انجام حرکات قدرتی

و سازگاری های دیگر در اثر تمرینات مقاومتی در ورزشکاران رخ می دهد :

1- بدون تغییر یا تغییر جزئی در وزن بدن

2- افزایش توده عضلانی بدون چربی

3- کاهش درصد چربی و توده چربی

4- بهبود سلامت استخوان