آسم چیست ؟

 

آسم یک اختلال مسدود کننده ریه هاست .

طبق تعریف اداره بهداشت و خدمات انسانی ایالات منحده تعریف عملی را ارائه داده که در ان آسم به عنوان یک بیماری ریوی با ویژگی های زیر شناخته شده است :

1-انسداد راه هوایی است که با درمان قابلیت برگشت دارد (هرچند گاهی امکان برگشت کامل ندارد)

2-التهاب راه هوایی

3-افزایش پاسخگویی راه هوایی به یک مجموعه تحریک

انسداد راه هوایی پیامد تلفیقی از انقباض عضله صاف و التهاب بافتی است که نای و نایژکها را احاطه می کنند، این پاسخ باعث تنگی راه های هوایی بزرگ و کوچک می شود که پیامدش افزایش بارز مقاومت در برابر جریان هوا در ناحیه هدایتی ریه ها است.

آزمون عملکرد ریوی اسپیرومتری با مقدار شدید جریان بازدمی مشخص می شود.

 

نایژه تنگی چیست ؟

 

معلوم شده است که فعالیت ورزشی باعث می شود تحریک پذیری شبکه نایزه ای زیاد شود که در نتیجه احتمال آسم افزایش می یابد .

با وجود این برخلاف آسم واقعی آسم ناشی از فعالیت ورزشی با التهاب همراه نیست لذا نایزه تنگی ناشی از فعالیت ورزشی نامیده می شود.

نایزه تنگی (EIB) ناشی از فعالیت ورزشی براثر تحریک آستر نایژه ای رخ می دهد که دلیل آن وقوع تغییرات در میزان رطوبت و دمای ناشی از افزایش جریان هوا است که معمولا تا بعد از فعالیت ورزشی رخ نمی دهد و شدت آن پس از 5 تا 10 دقیقه اول دوره بازیافت به اوج می رسد و پس از 30 دقیقه به طور کامل برطرف می شود.

 

راهکار و توصیه ها :

 

برخی شواهد پژوهشی نشان می دهد که انجام فعالیت ورزشی در یک محیط گرم و مرطوب احتمال وقوع نایژک تنگی را کاهش می دهد،در نتیجه فعالیت هایی مثل شنا بسیار توصیه می شود.

افرادی که مستعد نایژک تنگی و آسم می باشند باید از انجام فعالیت ورزشی در محیط های سرد و خشک اجتناب کنند.

 

افرادی که دارو استفاده می کنند ،استنشاق یک داروی گشاد کننده نایژکی درست قبل از فعالیت ورزشی و استفاده از کورتیکواستروئیدها به عنوان راهکای پیشگیرانه می تواندبه طور کامل مانع از وقوع آسم و EIB در حین فعالیت ورزشی و پس از آن شود.

بنابراین با توجه به رعایت این موارد این افراد می توانند در فعالیت ورزشی شرکت کنند .

در بازیهای المپیک 1984 و 1967 ورزشکار آسمی در بازیها شرکت داشتند که برخی از آنها به مدال دست یافتند.