همان طور که از نامش پیداس در بخش جلویی آرنج قرار دارد و وقتی حرکت فلکشن (خم شدن) آرنج با مقاومتی روبرو باشد این عضله در ناحیه خارجی عضله دوسر بازویی قابل لمس می شود و چون در زیر عضله دوسر بازویی قرار دارد لمس کردن آن در حالت عادی مشکل است.

مبدا این عضله :
نیمه پایینی بخش قدامی (جلویی) استخوان بازو
انتهای این عضله :
قسمت جلویی زائده منقاری زند زیرین

نحوه عصب گیری این عضله :
پنجمین تا هفتمین عصب نخاع گردنی

عمل این عضله :
خم کردن کامل مفصل آرنج و عضله بازویی قدامی را به عنوان عضله پرکار خم کننده مفصل آرنج می گویند.

نحوه تقویت و انعطاف پذیری عضله بازویی قدامی :
هنگام خم کردن مفصل آرنج ،عضله بازویی قدامی بدون توجه به چرخش داخلی یا چرخش خارجی ساعد همراه با سایر عضلات خم کننده آرنج به کار برده می شود.

با توجه به این که استخوان زند زیرین ثابت است و این عضله در بخش انتهایی به زائده منقاری این استخوان متصل است ،این عضله تنها عضله خم کننده واقعی مفصل آرنج محسوب می شود.
نحوه اختصاصی تقویت این عضله را می توان زمانی که با حرکت خم کردن آرنج، ساعد در حالت چرخش داخلی قرارگرفته باشد بیشترین تنش در این عضله ایجاد می شود.
کشش این عضله با باز کردن مفصل آرنج و شل و آزاد گذاشتن مفصل شانه صورت می گیرد.