عضله بازویی قدامی (Brachialis)

همانطور که از نامش پیداست در بخش قدامی (جلویی) آرنج قرار دارد و وقتی که حرکت فلکشن (خم شدن) آرنج با مقاومتی روبرو می شود در ناحیه بیرونی عضله دوسر بازویی قابل لمس است و چون در زیر عضله دوسر بازویی قرار دارد در حالت عادی لمس آن مشکل است.

مبدا عضله :

نیمه تحتانی سطح قدامی استخوان بازو

انتهای عضله :

زائده منقاری استخوان زندزیرین

عمل عضله :

خم کردن کامل مفصل آرنج – این عضله را عضله پرکار مفصل آررنج می گویند.

عصب گیری عضله :

عضله بازویی قدامی از عصب عضلانی جلدی (پوستی) و گاهی اوقات شاخه هایی از عصب زنداعلایی و عصب میانی (اعصاب پنجم و ششم گردنی ) عصب گیری می کند.

کاربرد عملی و نحوه تقویت عضله بازویی قدامی:

هنگام خم کردن آرنج ،عضله بازویی قدامی بدون توجه به چرخش داخلی یا چرخش خارجی ساعد همراه با سایر عضلات خم کننده آرنج به کار برده می شود.

با توجه به اینکه استخوان زندزیرین همیشه ثابت است و عضله بازویی قدامی نیز به زائده منقاری آن متصل است .این عضله به عنوان عضله اصلی خم کننده واقعی مفصل آرنج محسوب می شود.

عضله بازویی قدامی به هنگام اجرای حرکات یا فعالیتهای خم کردن آرنج که ساعد چرخش داخلی دارد،تا حدودی به واسطه کاهش اثربخشی عضله دوسربازویی تنها گذاشته می شود و عضله اصلی محسوب می شود.