بارزترین پیامد فیزیولوژیکی ناکافی بودن تعادل مایعات در بدن ،هنگام فعالیت ورزشی کاهش حجم پلاسما است که دلیل ان این است که حجم پلاسما منبع اصلی عرق ریزی( تعریق) اولیه به شمار می رود(کاستیل و همکاران 1976).

http://تاثیر کم آبی و آب زدایی بر عملکرد ورزشیhttp://آب زدایی و عملکرد ورزشی سید حسین نجفی زاده

هم زمان نیاز به برون ده قلبی و جریان خون روانه عضلات درگیر در فعالیت ورزشی افزایش می یابد و بسیاری از سازگاری ها را در دستگاه قلبی عروقی تولید می کند که بر توانایی بدن در هموستاز موثر هستند.

یکی از چالشهای حین فعالیت ورزشی تواتر(ضربان) قلبی است که به صورت فزاینده زیادتر می شود ،بدون آن که شدت فعالیت ورزشی تغییر کرده باشد.این پدیده را انحراف قلبی عروقی می گویند.

افزایش ضربان قلب به دلیل کاهش حجم پلاسما و گردش خون به سوی رگ های خونی محیطی برای دفع گرما دراد که باعث بازگشت سیاهرگی به قلب ضعیف می شود که پیامدش کاهش حجم پایان دیاستولی و حجم ضربه ای است.

بنابراین برای حفظ برون ده قلبی و جریان خون رد عضلات درگیر در ورزش تواتر قلبی باید افزایش یابد.

http://تاثیر کم آبی و کاهش وزن در ورزشکاران

برخی مطالعات نشان می دهند که نورون های عصبی حساس به گرما در هیپوتالاموس قدامی پیش بینایی نیز به تغییرات در اسمولاریته و به ویژه به تغییرات یون سدیم حساس هستند که نشان می دهد به لحاظ کنترل مرکزی (هیپوتالاموس) کم آب رسانی می تواند بر تنظیم دما تاثیر بگذارد(تورلجسکا و بیکر 1986).

کم آب رسانی و گسترش آن با افزایش آستانه دمای مرکزی بدن برای شروع عرق ریزی و همین طور کاهش حساسیت پاسخ عرق ریزی به طور افزایشی از دست دادن گرما از طریق تبخیر را ضعیف می کند که پیامد آن کاهش تعریق کمتر در ورزشکار و کاهش دفاع بدن در برابر تداوم ذخیره سازی گرما است(ساوکا و همکارانش 1985).

منبع : فیزیولوژی ورزشی محیطی پیشرفته

گردآورنده : سید حسین نجفی زاده